مشت افسانه ای جت لی
تاریخ اکران : ۲۲ دسامبر ۱۹۹۴ (هنگ کنگ)
اکشن، رزمی، Chinese Movies، درام، دلهره‌آور، سینمای جهان، اکشن-ماجراجویی.
بازیگران : جت لی و یاسواکی کوراتا
جهت تماشای آنلاین فیلم روی نوشته زیر کلیک نمایید.
دانلود و پخش آنلاین فیلم مشت افسانه ای
ویدیوی آنلاین فیلم مشت افسانه ای
فیلم مشت افسانه ای جت لی
مشت افسانه ای جت لی فیلمی است که از دیدن آن لذت خواهید برد.بیشتر به خاطر ستاره فیلم، جت لی، و طراحی صحنه‌های مبارزه است. داستان استثنایی نیست،بنابراین مانع کونگ فو نمی‌شود. فیلم‌های قبلی هنگ کنگ اغلب شخصیت‌ها، قبیله‌ها و تاریخ مبهم چین را به نمایش می‌گذاشتند.
«مشت افسانه ای» محصول شرکت گلدن هاروست بود . در دنیای فیلم‌های کونگ فو، گلدن هاروست همیشه بعد از برادران شاو در رتبه دوم قرار داشت . برادران شاو شرکتی بسیار بزرگتر، قدیمی‌تر و شناخته‌شده‌تر بودند، اما در برابر تغییر مقاومت بیشتری نشان می‌دادند. آنها یک پارک تولید عظیم، مجموعه‌ای از بازیگران قراردادی و یک سیستم توزیع جهانی داشتند. با چنین عملیات بزرگی، آنها به فرمول‌های امتحان شده و واقعی که می‌توانستند برای سودآوری به آنها تکیه کنند، پایبند ماندند. گلدن هاروست در تولیدات خود کمی ماجراجویانه‌تر عمل کرد.
عصر طلایی سینمای هنرهای رزمی هنگ کنگ در دهه هفتاد آغاز شد و در اوایل دهه نود، رو به زوال گذاشت. فیلم «مشت افسانه» پیشگام اولیه موج دوم فیلم‌هایی با ارزش تولید بهتر و طراحی رقص بهتر بود. زمانی که «مشت افسانه» به مرحله تولید رسید، جت لی، که نقش شخصیت اصلی را بازی می‌کرد، پیش از آن در فهرست طولانی از فیلم‌های کونگ فوی سنتی‌تر بازی کرده بود.
برخلاف بسیاری از معاصرانش، لی روی پرده سینما خویشتن‌دارتر و کم‌حرف‌تر بود. حتی در صحنه‌های مبارزه سریع، چهره‌اش اغلب جدی و بی‌حرکت باقی می‌ماند. او به طور کلاسیک در ووشوی سنتی آموزش دیده بود و این موضوع کاملاً مشهود است. حرکات او منظم و برازنده است. صحنه‌های مبارزه او اغلب شامل صرفه‌جویی دقیق در حرکات بود، برخلاف کسی مانند جکی چان که ابتدا در سیرک آموزش دید و از سبک آکروباتیک و پرجنب‌وجوش‌تری استفاده می‌کرد.
فیلم مشت افسانه ای صحنه‌های مبارزه‌ی استثنایی‌ای را به نمایش می‌گذارد که در آن زمان، پیشرفتی در واقع‌گرایی محسوب می‌شدند. این فیلم به کارگردانی گوردون چان و طراحی رقص آن توسط یوئن وو-پینگ انجام شده است. این فیلم در سال ۱۹۹۴ اکران شد و در واقع در گیشه فروش خوبی نداشت، اما با این حال، در حال حاضر امتیاز ۱۰۰٪ را در سایت راتن تومیتوز دارد .
داستان مشت افسانه ای در سال ۱۹۱۴ اتفاق می‌افتد و شخصیت لی، چن ژن، را دنبال می‌کند که باید زندگی در هنگ کنگ تحت اشغال ژاپن را مدیریت کند. صنعت سینمای چین هرگز از ساخت فیلم‌های ضد ژاپنی خسته نمی‌شود. فکر می‌کنم قابل درک است، اما کمی تکراری می‌شود.
چن ذن برای تحصیل به ژاپن رفته است، جایی که عاشق یک زن جوان ژاپنی به نام میتسوکو یامادا می‌شود. وقتی به کوون (مدرسه کونگ فو) خود بازمی‌گردد، متوجه می‌شود که استادش توسط استاد یک دوجوی کاراته جدید ژاپنی به چالش کشیده شده و کشته شده است. این موضوع برای چن ذن غیرممکن به نظر می‌رسد، بنابراین او بیشتر فیلم را صرف تلاش برای فهمیدن آنچه واقعاً اتفاق افتاده است، می‌کند. اکثر فیلم‌های هنرهای رزمی، سفرهای قهرمانانه‌ای کلیشه‌ای هستند، اما مشت افسانه‌ای بیشتر شبیه یک فیلم هیجان‌انگیز است که در آن شخصیت اصلی باید قبل از مواجهه با شرور، او را کشف کند.
این فیلم که در سال ۱۹۷۱ به عنوان دومین همکاری لی با کارگردان لو وی منتشر شد، حاوی لحظاتی است که فوراً قابل تشخیص باقی می‌مانند. مهم‌ترین آنها سکانسی است که چن ژن با نانچاکو گروهی از اراذل و اوباش را شکست می‌دهد، تصویری که از آن زمان با خود بروس لی مترادف شده است. این صحنه‌های اکشن همان چیزی است که شهرت فیلم را حفظ می‌کند، در کنار این واقعیت که لی در وهله اول فیلم‌های بسیار کمی ساخت.
با این حال، اگر این صحنه‌ها را کنار بگذاریم، مشت خشم تلاشی ناهموارتر و ناقص‌تر از فیلم‌های بعدی است. هر دو فیلم «راه اژدها» و «اژدها وارد می‌شود» نشان می‌دهند که لی نه تنها به عنوان یک بازیگر، بلکه به عنوان یک خلاق نیز در حال رشد است، زیرا سینمای کونگ فو در اوایل دهه ۱۹۷۰ جایگاه خود را پیدا می‌کرد. با این معیار، مشت خشم مهم است، اما قطعی نیست.
از سوی دیگر، فیلم «مشت افسانه‌ای» (Fist of Legend) کاملاً در دسته‌ی قطعی قرار می‌گیرد. این فیلم که اغلب در کنار «روزی روزگاری در چین» و «بی‌باک» به عنوان بهترین اثر جت لی رتبه‌بندی می‌شود، بازسازی سال ۱۹۹۴ آن تنها با گذشت زمان اعتبار بیشتری کسب کرده است. برخلاف نسخه‌ی لی، « مشت افسانه‌ای» لی شخصیت‌ها و اکشن خود را بسط می‌دهد و چن ژن را نه تنها به عنوان نمادی از غرور ملی، بلکه به عنوان مردی درگیر با وفاداری و بقا به تصویر می‌کشد. تضاد در واکنش منتقدان، داستان خودش را روایت می‌کند.
